THE SlLENCE
Wat betekent dat?
Ik weet het niet.
Waar kijk je naar? - Jouw voeten.
Waarom?
Ze lopen rond... helemaal zelf.
Hadden we niet beter op zoek kunnen gaan naar een dokter?
Heb je het koud? - Een beetje.
De hitte is verschrikkelijk.
Als ik nu uitrust, kunnen we morgen naar huis.
Graag! - Ik weet dat je graag weg wilt.
Is het hier binnen bedompt? - Nou...
Doe het raam open dan.
Mag ik de deur dicht doen? - Natuurlijk.
Johan kom eens hier, krab eens op m'n rug. - Ik kom.
Prima zo.
Wacht even in de andere kamer.
We gaan even een dutje doen.
Doe je shirt en broek uit.
Kom hier...
Ja...
Hand.
Mamma!
Oh, Johan, wees stil! Ik zei toch dat ik wilde slapen.
Hallo meneer.
Je bent behoorlijk bruin.
Ik ga uit. - Wacht!
Wat is er? - Niets.
Oké...
Dit is echt vernederend, ik sta hier niet voor in!
Ik moet m'n hoofd erbij houden.
Ik sta bekend als een evenwichtig persoon...
Beste God, laat me thuis sterven!
Dat is beter.
Ik moet proberen iets te eten ik voel me leeg.
Stom van me om op een lege maag te gaan drinken.
Dank je.
Heb je honger?
Neem gerust wat van mijn eten.
Heb je heimwee?
Maandag zijn we weer thuis.
Mag ik naar oma dan? - Direct.
Hoe lang mag ik daar blijven? - De hele zomer en de winter ook.
Daar kun je naar school.
Komt mamma me dan ook opzoeken? - Natuurlijk.
En pappa ook? - Als hij tijd heeft.
Maar hij is een drukke man. - Dat is waar...
Maar er zijn ook andere leuke dingen. Paarden...
Ik ben een beetje bang voor paarden.
Is dat zo?
Nou, er zijn konijnen. En je kunt gaan zeilen met oom Persson.
Het water is heerlijk en groen, en zo helder dat je de bodem kunt zien.
Kop op.
Ga je er heen?
Je kunt gaan vissen.
Wat is er te vangen? - Baars. En soms voorntjes.
Ik heb genoeg gehad, dank je.
Wil je de deur openlaten?
Als je het leuk vindt, maak ik een mooie tekening voor je.
Geen zorgen, mamma is er zo weer.
En ik ben er.
Oh, je bent beter, dat is goed.
Wat ben je aan het doen? - Aan het werk, zoals je ziet.
Bemoei je met jezelf dan en bespioneer me niet.
Het idee dat ik bang voor je was!
Wanneer gaan we naar huis?
Vanavond, misschien.
Gaat Esther ook met ons mee? - Dat weet ik niet.
Hoe heet dit dorp? - Timoka, geloof ik.
Wat is dat voor muziek?
Ik ben door m'n sigaretten heen. - De mijne liggen op het bureau.
Mag ik er een paar pakken? - Natuurlijk.
Hartelijk dank.
Jullie kunnen beter de nachttrein nemen.
We kunnen zo niet vertrekken.
Ik ben nog niet klaar om te reizen. Misschien over een paar dagen...
Wat is dat voor muziek? - Het is Bach.
Het is mooi.
Ik ga er even uit. Ik trek die hitte hier niet meer.
Ik ben zo terug. - Waarom lees je Esther niet voor?
Ga, zolang je geweten je het toelaat.
Rennen, daar is goede jongen. Ik wil Anna spreken.
Zal ik je voorlezen? - Later.
Ik ga even de gang op. - Ga niet te ver.
Waar ben je geweest? - Ik heb even buiten gewandeld.
Waar ben je geweest? - Oh, niet ver.
Wat een lange wandeling. - Ik wilde hier niet terugkomen.
Waarom niet? - Ik had er geen zin in.
Je liegt.
Wil je alle details weten?
Geef gewoon antwoord op m'n vragen.
Weet je nog, die winter van 10 jaar geleden, toen we bij vader in Lyon waren?
Ik ging toen met Claude.
Toen ondervroeg je me ook al zo.
Je zou het tegen vader zeggen als ik niet alle details zou vertellen.
Ik ben naar de bioscoop geweest en heb in een box achterin gezeten.
Een man en een vrouw bedreven de liefde, vlak voor m'n neus. 98 Toen ze klaar waren, gingen ze weg.
Een man die ik heb ontmoet bij een bar kwam toen binnen.
Hij ging naast me zitten en begon m'n dijen te strelen.
Toen hadden we gemeenschap op de grond.
Daarom is m'n jurk vuil.
Is dat echt waar? - Waarom zou ik liegen?
Precies, waarom zou je?
Het is het geval dat ik loog. - Het maakt niet uit.
Ik heb een stel de liefde zien bedrijven.
Toen ging ik naar een bar, en een man ging met me mee.
Ik wist niet waar ik heen kon, dus gingen we een kerk in.
We hadden gemeenschap in een donkere hoek achter wat pilaren.
Het was koeler daar.
Ik begrijp het.
Deze keer zorg ik dat ik mijn kleren als eerste uit heb.
Zou je niet beter naar bed gaan?
Kom bij me zitten. Hier, op de rand van het bed.
Eventjes maar.
Ga je weer met hem afspreken?
Doe het alsjeblieft niet...
Niet vanavond.
Het is zo'n kwelling. - Waarom?
Omdat...
Ik voel me vernederd.
Je zult wel denken dat ik jaloers ben.
Ik moet nu gaan.
Je zou me voorlezen.
Je ziet er gek uit.
Hoe zit het met het voorlezen?
Ik laat je mijn Punch en Judy wel zien.
Help! Ik ga dood!
Wat zegt hij? - Ik weet het niet.
Hij is bang, dus praat hij een gekke taal.
Kan Punch niet zingen?
Niet als hij boos is.
Wat leuk...
Wat leuk dat we elkaar niet begrijpen.
Ik wou dat Esther dood was.
Esther...
Waarom ben je een tolk?
Zodat je boeken kunt lezen in vreemde talen.
Spreek je deze taal? - Nee, maar ik ken een paar woorden.
Vergeet niet om ze voor me op te schrijven.
Doe ik.
Waarom wil mamma niet bij ons zijn?
Oh, ze wil het wel.
Nee, ze gaat weg wanneer ze maar kan.
Ze maakt gewoon een wandeling. - Nee, dat doet ze niet.
Ze is bij iemand. En ze kussen en kussen.
Dan gaan ze een kamer in.
Weet je dat wel zeker? - Ik zag ze zelf.
Heb je je goed gewassen? - Nee, moet dat?
We hoopten te genieten van deze reis.
- Maar, integendeel... - Ik heb het geweldig gehad.
Mamma is de enige die jou aan mag raken, of niet?
Wij houden van mamma, jij en ik.
Weet je wat 'gezicht' is in deze taal?
Het is naigo and 'hand' is kasi.
Sinds ze ziek is, wil ze alles op haar eigen manier.
Ze vindt altijd wel iets fouts bij mij.
'Wat een veelvraat ben jij', zei ze.
'Kijk naar jezelf - je bent vet.'
'Je moet op dieet'
Ik houd van eten.
Dat zou zij ook doen, als ze niet zoveel zou drinken.
Ondanks dat, rijd ik goed.
Zelfs Esther geeft dat toe.
Ben je binnen?
Wat wil je?
Ik wil met je praten.
Ze is er nog steeds.
Ze huilt.
Waar ben je?
Wat heb gedaan, dat ik dit verdien? - Niets in het bijzonder.
Het is alleen zo dat je altijd blijft doorzeuren over je principes...
... en blijft hameren op hoe belangrijk alles is.
Maar het is niets meer dan gebakken lucht.
Wil je weten waarom?
Ik zal het je zeggen.
Alles draait om jouw ego.
Je kunt niet leven zonder het idee superieur te zijn.
Alles moet wanhopig belangrijk en betekenisvol zijn...
... en goedheid weet wat. - Hoe moeten we anders leven?
Ik dacht altijd dat je gelijk had.
Ik probeerde te zijn zoals jij, omdat ik je bewonderde.
Ik wist niet dat je me niet mocht. - Dat is niet waar...
Oh jawel.
Je hebt me nooit gemogen, ik heb het eerder niet doorgehad.
En op een bepaalde manier ben je bang voor me. - Ik ben niet bang voor je.
Ik houd van je.
Je hebt altijd je mond vol over liefde.
Wat mag ik niet zeggen?
Dat Esther haat voelt?
Dat is gewoon een dom idee van mij, of niet?
Je haat me, zoals je jezelf haat.
Mij en alles wat van mij is.
Je zit vol haat.
Je bent goed opgeleid...
... en je hebt zoveel leuke boeken vertaald...
... kun je dit beantwoorden?
Toen vader stierf, zei je: 'Ik wil niet meer leven.'
Dus, waarom ben je er nog?
Ben je er voor mij, of voor Johan?
Of voor je werk misschien?
Of voor geen enkele reden in het bijzonder?
Ik ben er zeker van dat je er naast zit.
Praat niet op die toon tegen mij!
D'r uit! Ik wil alleen zijn!
Arme Anna.
Waarom houd je je mond niet?
Arme Anna.
Johan en ik gaan naar de overkant van de straat voor wat eten.
We gaan met de trein van 2 uur.
Deze hitte is verschrikkelijk.
Tot ziens, ik ben er snel weer. - Tot ziens.
Geef me m'n schrijfspullen!
AAN JOHAN
WOORDEN IN EEN ANDERE TAAL...
Binnen het uur is ze weg, en ze neemt de jongen mee!
Erectile tissue...
Het is een kwestie van een opgezwollen tissue en afscheiding.
Een biecht voorafgaand aan het Heilige Oliesel:
Sperma ruikt ranzig.
Ik heb een erg sterk reukvermogen...
... en ik stonk naar rotte vis toen ik werd bevrucht.
Het is optioneel.
Ik zou die gewraakte rol niet accepteren.
Maar dit is ook zo verdraaid eenzaam.
We proberen meerdere houdingen, en vinden ze allemaal waardeloos.
De krachten zijn te sterk.
Ik bedoel de krachten...
De verschrikkelijke krachten.
Kijk uit wat je doet...
...tussen alle geesten en herinneringen.
Al dat gepraat...
Het heeft geen zin om eenzaamheid te bediscussiëren.
Het is tijdverspilling.
Geef me m'n schrijfspullen.
Ik voel me een stuk beter, zeg ik je.
Weet je hoe men mij conditie noemt? Euforie.
Net als vader. Hij lachte en maakte grappen.
En dat keek hij naar me.
'Dit is eeuwig leven, Esther', zei hij.
Hij was zo aardig...
... ondanks dat hij zo groot en zwaar was.
Hij woog bijna 190 kilo.
Ik had graag de mannen gezien die hem van z'n bed tilden.
Ik ben zo moe.
Nee, zo wil ik niet sterven!
Ik wil niet stikken.
Oh, wat was dat verschrikkelijk. Ik ben bang.
Het maakte me bang. Het mag echt niet terugkomen.
Waar is de dokter? Moet ik helemaal alleen sterven?
Wees niet bang, ik ga niet dood.
Ik herpak mezelf.
Ik begrijp het.
Ik heb je een brief geschreven, zoals ik beloofd had.
Het ligt op de grond...
... als je het kunt vinden.
Het is belangrijk, je zult het vast begrijpen.
We moeten opschieten, de trein vertrekt over een uur.
Wees niet bang.
Schiet op, Johan, hoor je me?
Het is net alsof je vertrekt.
Ik heb jou niet om je mening gevraagd.
Wat is dat? - Esther heeft een brief voor me geschreven.
Mag ik het lezen?
'Aan Johan, woorden in een andere taal.'
Wat aardig van haar.